"Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου!"
Άνθρωποι καθρέφτες και ο μηχανισμός της προβολής.
"Είναι ο χειρότερος άνθρωπος που έχω γνωρίσει."
"Είμαι έξαλλη μαζί του!"
" Δεν θέλω να τον ακούω ούτε να τον βλέπω. Βαρέθηκα ποια!"
"Θέλω να τον ξεχάσω για πάντα"
Τα παράπονα και ο θυμός μεγαλώνουν όταν συνειδητοποιείς ότι ο ίδιος άνθρωπος φέρεται άσχημα σε εσένα ενώ στους υπόλοιπους με ευγένεια και κατανόηση.
Περνάει λίγο ο καιρός και ο ίδιος ο θυμός σε οδηγεί στην ίδια αντίδραση.
"Γιατί μια ζωή προσελκύω ανθρώπους που μου φέρονται με αυτόν τον τρόπο;
"Τι τους έχω κάνει;"
"Γιατί ξανά και ξανά επαναλαμβάνονται όλα; Μόνο τα πρόσωπα και καταστάσεις αλλάζουν... Οι συμπεριφορές παραμένουν ίδιες."
Οι απάντηση σε αυτές τις ερωτήσεις είναι μία: δεν έχει να κάνει με άτομο που έχεις απέναντί σου, άλλα έχει να κάνει με τον εαυτό σου.
Λατρεύω τα παραμύθια και σήμερα θα μιλήσουμε για αυτό. Θυμάσαι το "Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου.."
Ο καναδός ψυχίατρος 'Ερικ Μπερν υποστηρίζει ότι κάθε άνθρωπος πάσχει από μια πάθηση που λέγεται ΠΡΟΒΟΛΗ.
Έχουμε εξαιρετικές δυνατότητες να "φορτώνουμε " στους άλλους τα χαρακτηριστικά και τις πράξεις που αντιστοιχούν σε εμάς.
Όλα αυτά γίνονται επειδή δεν αναγνωρίζουμε και δεν παραδεχόμαστε τις δικές μας ατέλειες. Φοβόμαστε να κοιτάξουμε την αλήθεια στα μάτια.
Κάποιες πτυχές του χαρακτήρα μας είναι το απόλυτο ταμπού για τον ίδιο μας τον εαυτό.
Ακριβός εκεί ενεργοποιείτε ο μηχανισμός της προβολής.
Ας δούμε πως λειτουργεί αυτός ο μηχανισμός και το φαινόμενο του καθρέφτη στην καθημερινή μας ζωή.
Βασικός κανόνας: Έχουμε την δυνατότητα να βλέπουμε στους άλλους μόνο αυτά που έχουμε εμείς μέσα μας. Αδυνατούμε να δούμε αυτά που δεν έχουμε εμείς μέσα μας.
Όταν βλέπουμε κάποιον άλλο θυμωμένο, το αναγνωρίζουμε αυτό το συναίσθημα επειδή κι εμείς οι ίδιοι έχουμε το θυμό μέσα μας.
Αν βλέπεις την θλίψη, αυτό σου καθρεφτίζει πως η θλίψει υπάρχει στην ψυχή σου.
Τις περισσότερες φορές το αγνοούμε και αρνούμαστε, λέγοντάς ότι δεν είναι δικός μας ο θυμός, η θλίψη ή η λύπη. Δείχνουμε με το δάχτυλο έξω από εμάς. Ότι κάποιος φταίει για αυτό, κάποιος σου το προκάλεσε.
Ο μηχανισμός της προβολής είναι στην ουσία ο φόβος μας να παραδεχτούμε πως μπορούμε να είμαστε τόσο "απαίσιοι", όπως ο άνθρωπός απέναντί μας στον οποίον κουνάμε το δάχτυλο και τον κατηγορούμε.
Όταν ο θυμός έχει συσσωρευτεί μέσα μας για πολλά χρόνια, επειδή θέλαμε να είμαστε επιθυμητοί, αρεστοί, αποδεκτοί.
Όταν ο θυμός έχει λάβει μεγάλες διαστάσεις μέσα μας και πλέον δεν χωράει, έχει γεμίσει 100% το μέσα σου. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να το προβάλουμε στον απέναντι, ακριβώς στον ίδιο βαθμό που τον νιώθουμε και εμείς!
Αν εσύ νιώθεις 90% θυμωμένη μέσα σου, τότε θα αντιληφθείς τον απέναντι θυμωμένο 90%.
Εδώ μπορεί να σου προκύψει η ερώτηση: "Ισχύει πάντα ότι ο θυμός του άλλου καθρεφτίζει τον δικό μου θυμό;"
H απάντηση είναι απλή: "Αν εσύ παραμένεις ήρεμος και ακέραιος, τότε ο θυμός είναι αποκλειστικά του ατόμου με το οποίο αλληλεπιδράς."
Αν το άτομο, με τον οποίον ερχόμαστε σε επαφή, μας κάνει να νιώθουμε τα συναισθήματα όπως ενοχές, λύπη, στεναχώρια και μας δημιουργεί θύμο ή φόβο, τότε όλα αυτά τα συναισθήματα προϋπήρχαν μέσα μας.
Κουβαλάμε αθεράπευτα την ενοχή, λύπη ή στεναχώρια και θυμώνουμε με τον άλλων που, στην ουσία, καθρεφτίζει, με πολύ αγάπη, ένα δικό μας κομμάτι που θέλει να θεραπευτεί.
Αυτή η προβολή ονομάζεται ως "Ευθύς Καθρέπτης", ότι βλέπουμε στον άλλων είναι και δικό μας.
Υπάρχουν περιπτώσεις όπου είναι πιο δύσκολο να αναγνωρίσουμε την αντανάκλαση μας, επειδή είναι ανάποδη. Αυτό το ονομάζουμε "Παραμορφωμένος Καθρέπτης".
Ας πάρουμε, για παράδειγμα, έναν άνθρωπο που είναι γενναιόδωρος και συσχετίζεται με ένα άτομο το οποίο αποκαλεί τσιγκούνη.
Αναρωτιέται το άτομο: "Πως γίνετε να έχω βάλει στην ζωή μου κάποιον που να μετράει το κάθε ευρώ;"
Σε αυτήν την περίπτωση ο πρώτος, ο γενναιόδωρος, σίγουρα κάπου σε κάποιο τομέα της ζωής του θα είναι τσιγκούνης. Είτε είναι συναισθήματα, είτε είναι ο χρόνος, είτε είναι ο χώρος ή ακόμα να τσιγκουνεύεται να ξοδέψει τα χρήματα για τον εαυτό του π.χ. ταξίδια, ρούχα, σεμινάρια, εκπαιδεύσεις.
Ο δεύτερος, ο τσιγκούνης, αντιθέτως θα είναι σπάταλος σε κάποιο άλλο τομέα. Για παράδειγμα, θα ξοδεύει πολύ χρόνο στην δουλειά, στην τηλεόραση, στα ηλεκτρονικά παιχνίδια.
Αυτόν τον καθρέφτη είναι πιο δύσκολα να το αντιμετωπίσεις και να το παραδεχτείς.
Εδώ σου έχω τα καλά νέα!
Εφόσον ο άλλος είναι ο καθρέφτης μάς, όταν βλέπουμε στον άλλον τα καλά του στοιχεία, τότε και αυτό είναι δικά μας.
Αυτό που χρειάζεται είναι να εστιάσουμε στα καλά στοιχεία του κάθε ανθρώπου που έχουμε απέναντί μας και όταν βλέπουμε κάτι αρνητικό, να συνειδητοποιούμε πως μας δίνεται εκείνη την ώρα η ευκαιρία να θεραπεύσουμε ένα δικό μας κομμάτι της ψυχής.
Θα είναι η χαρά μου να σου δείξω τον δρόμο προς την δική σου επιτυχία και να ακούσω την δική σου ιστορία!
Όλγα Πλεξίδα
Your Mentor Growth Coach